Biografie

Tupac Amaru Shakur werd als Lesane Parish Crooks geboren op 16 juni 1971 in New York. Kort na zijn geboorte veranderde zijn moeder zijn naam naar Tupac Amaru (naar Inca-revolutionair Túpac Amaru II) en gaf ze hem ook haar eigen aangenomen naam, Shakur – Arabisch voor “dankbaar aan God”. Zelfs voor zijn geboorte was al duidelijk dat hij speciaal zou zijn. Zijn moeder, Black Panther Afeni Shakur, verwees steeds naar haar ongeboren kind als haar kleine zwarte prins. Omdat hij slechts enkele dagen na haar vrijlating uit de gevangenis werd geboren en omdat hij moest opgroeien in Amerika’s ergste wijken, zou niemand veel gegeven hebben voor de toekomst van haar jonge zoontje. Niemand, behalve zijzelf. Hoewel ze weinig tot niets had, was ze vastbesloten al het mogelijke te doen opdat de roos zou kunnen groeien vanuit het beton.

De jeugdjaren

Tupac Shakur

Als onderdeel van de presidentiële verkiezingscampagne van Baptistendominee Jesse Jackson, maakte Tupac zijn acteerdebuut op de planken in de rol van Travis in “A Raisin in the Sun”. Op 12-jarige leeftijd kreeg Tupac al het gevoel dat hij exact datgene had gevonden wat hij wou doen. Nog in zijn jonge tienerjaren besloot zijn moeder om met hem en zijn halfzus Sekyiwa te verhuizen naar Baltimore, Maryland. Dit zou uiteindelijk een grote impact hebben op Tupac. Het was daar, in Baltimore, dat hij zijn liefde en talent voor rap echt begon te ontwikkelen. Met zijn ‘MC New York’ grootstad imago maakte hij niet alleen indruk op zijn klasgenootjes, maar ook op de lokale drugdealers. Een nieuwe wereld ging voor hem open aan de Baltimore School for the Arts. Hij ontmoette er vriendin-voor-het-leven Jada Pinkett en kwam ook voor het eerst in contact met blanken, wat hem deed inzien dat ze lang niet allemaal ‘des duivels’ zijn.

Die school verlaten heeft me zo aangegrepen; ik zie het als het moment waarop ik ontspoorde.

Jammergenoeg kreeg hij nooit de kans om af te studeren aan het BSFA: zijn moeder vond het beter alweer te verhuizen. Deze keer ging het richting westen, naar “The Jungle”, een wijk in Marin City, California. Omdat zijn moeder steeds meer en meer verslaafd raakte aan crack, besloot de toen 17-jarige Tupac om het huis te verlaten. In 1990, onder zijn nieuwe alias ‘2Pac’, vormde hij samen met Ray Luv het groepje Strictly Dope. Ze traden voornamelijk op tijdens kleine concerten in hun gemeenschap. Het is ook in die periode dat Tupac de meeste van zijn gedichten schreef die je kan terugvinden in het boek “The Rose that Grew from Concrete” (1999, Quartet Books), wat later de inspiratie zou zijn voor twee postume albums: “The Rose that Grew from Concrete Vol. 1” (2000, Amaru/Interscope) en “The Rose Vol. 2” (2005, Amaru).

De start van een veelbelovende carrière

Tupac Shakur

Het was door zijn poëzie dat Tupac kennis maakte met Leila Steinberg, een uitgeefster die eerst kortstondig de manager werd van Strictly Dope en die daarna Tupac via-via in contact bracht met Greg Jacobs, Shock G van de uit Oakland afkomstige Grammy-genomineerde hiphop groep Digital Underground. Tupac werd vervolgens eerst roadie/danser bij D.U. en maakte vervolgens zijn officiële rapdebuut op de groeps “Same Song”, dat verscheen op “This is an EP Release”. Dit opende de deur voor zijn eerste solo album, “2Pacalypse Now” (1991, Interscope), dat de hits “Brenda’s Got a Baby” en “Trapped” voortbracht. Zijn debuutalbum zou al snel heel controversieel blijken. In diezelfde periode verscheen hij ook in zijn eerste langspeelfilm: in Ernest Dickersons “Juice” (1992, Island World) speelde Tupac de rol van Bishop, een verwarde tiener die vooral herinnerd werd voor de zin: “I am crazy. And you know what else? I dont give a fuck!”. een veelbelovende start, maar Tupac merkte snel wat het betekende om jong, zwart en het middelpunt van alle aandacht te zijn.
Eerst werd hij gearresteerd (en mishandeld door de politie) wegens ongeoorloofd de straat over te steken, maar het zou allemaal snel erger worden. Nadat Ronald Ray Howard Texas Trooper Bill Davidson had doodgeschoten (11 april 1992) beweerde zijn advocaat dat de daad van de 19-jarige geïnspireerd werd door “2Pacalypse Now” (Howard werd veroordeeld tot de doodstraf en werd op 6 october 2005 een dodelijke injectie toegediend.) Daarbovenop werd een 6-jarig jongetje het slachtoffer van een verdwaalde kogel tijdens een openluchtconcert in Marin City. De schietpartij kwam tot stand na een aanvaring tussen Tupac en enkele anderen. Deze laatste twee gebeurtenissen zetten Vice-President Dan Quale aan tot het openlijk bekritiseren (en vernielen) van de plaat, want “ze heeft geen plaats in onze maatschappij”.

De tol van de roem

Tupac Shakur

1993 zou zo mogelijk nog meer problemen met zich meebrengen. Ja, zijn tweede album, “Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z…” (1993, Interscope), bestormde de hitlijsten en ging – mede dankzij hits als “Keep Ya Head Up” en “I Get Around” – platinum; en ja, hij werd genomineerd voor een American Music Award als beste nieuwe rap/hiphop artiest. Maar in ’93 kwam Tupac toch vooral negatief in het nieuws. Zo werd hij gearresteerd na een handgemeen met een limousinechauffeur – die beschuldigde Tupac van druggebruik in de auto – maar de klacht werd later ingetrokken. Hij werd ook opgepakt en veroordeeld tot een celstraf van 10 dagen wegens het bedreigen van een andere rapper met een baseball bat. Op Halloween dat jaar werd het erger: Tupac werd aangehouden omdat hij in Atlanta zou geschoten hebben op twee agenten buiten dienst. De zaak zou worden verworpen wegens onvoldoende bewijs. Alsof dat nog niet genoeg was, werd hij, samen met 3 anderen, door een jonge vrouwelijke fan beschuldigd van verkrachting en seksueel misbruik. Het werd een heuse rechtszaak die in november 1994 werd behandeld.
Toch een positieve noot tussendoor, wanneer Tupac aan de zijde van Janet Jackson schittert in John Singletons tweede film, “Poetic Justice” (1993, Columbia Pictures). De ontluikende liefde tussen de twee hoofdpersonages stond in schril contrast tot hun relatie achter de camera’s. Eerst verplichtte LaJackson Tupac tot het nemen van een H.I.V.-test voor ze een liefdesscene zouden opnemen (nu ja, ze moesten toch kussen!), ze liet ook nog eens meteen na het beëindigen van de opnames haar telefoonnummer veranderen. Singleton van zijn kant, was danig onder de indruk van de naturel waarmee Tupac acteerde. Hij wou dan ook met hem samenwerken aan andere projecten, waaronder “Higher Learning”. Maar Singleton zou door Columbia Pictures aangemaand geweest zijn om Tupac te laten vallen vanwege de controverse rond zijn persoon. Hun beslissing werd ontegensprekelijk gesteund door Tupacs veroordeling tot 15 dagen cel nadat hij één van de regiserende Hughes-broertjes had aangevallen omdat ze hem uit hun film “Menace II Society” wilden laten.

Tupac Shakur

Hoewel hij meer en meer tijd doorbracht in rechtszalen en gevangenissen, vond Tupac toch de tijd om een meer underground album uit de brengen met de groep ‘Thug Life. De titel van het album was “Volume 1” (1994, Interscope). De single “Pour Out a Little Liquor” verscheen ook op de soundtrack van “Above the Rim” (1994, New Line Cinema), een basketbaldrama waarin Tupac drugdealer Birdie speelt. Thug Life zou meer dan een rap groep zijn: het was een volledig programma in dienst van de gemeenschap. Één van de verwezelijkingen was een speciale gedragscode voor bendes en hun leden die hij samen met Mutulu opstelde. Ondertussen werd Tupac weer beschuldigd van het aanzetten tot politiemoord wanneer twee tieners een agent doden en beweren dat 2Pacs “Soulja’s Story” hen ertoe had aangezet.
Terwijl hij terechtstond voor de vermeende verkrachting uit 1993, werd Tupac neergeschoten tijdens een overval op 30 november 1994. Tijdens zijn korte verblijf in het ziekenhuis krijgt hij het bezoek van zijn biologische vader, Billy Garland. Minder dan 24 uur na 5 keer te zijn geraakt, verschijnt Tupac in een rolstoel op zijn proces om te luisteren naar het verdict van de jury. Hij werd vrijgesproken voor de zwaarstwegende feiten (verkrachting en het bezit van verboden wapens) maar voor het seksueel misbruik werd hij veroordeeld tot een maximumstraf van 4,5 jaar in een maximaal beveiligde gevangenis.

Brommen

Tupac Shakur

Met het uitbrengen van zijn vierde album, “Me Against the World” (1995, Interscope), werd Tupac de eerste opgesloten artiest met een nummer 1 album in de Verenigde Staten. De plaat bevat niet alleen het zeer openhartig en persoonlijke eerbetoon aan zijn moeder Afeni (“Dear Mama”), het is ook een perfect voorbeeld van de complexiteit van en tegenstrijdigheden in zijn persoonlijkheid. Waar hij in “Young Niggaz” jonge, zwarte mannen aanzet iets van hun leven te maken, lijkt hij in het afsluitende “Outlaw” het ‘thug’ en ‘gangster’ leven te verheerlijken in een monoloog tot een 11-jarig jongetje… Omdat hij op dat moment zelf in de gevangenis zat, vonden een indrukwekkende lijst collega’s het maar wat normaal om hem te vertegenwoordigen: de videoclip van het zwoele “Temptations” toont naast Ice-T en Coolio ook nog onder meer Treach van Naughty by Nature, Jada Pinkett-Smith en wijlen Isaac Hayes.
Tijdens zijn opsluiting b racht Tupac zijn dagen al lezend door – als een echte boekenwurm. Het boek dat hem het meeste zou beïnvloeden was zonder twijfel “De Prins” van Niccolò Machiavelli. Het ging zelfs zo ver dat Tupac later zijn artiestennaam van ‘2Pac’ in ‘Makaveli’ zou veranderen. Behalve tijd om te lezen, gaf zijn gevangenschap hem ook veel tijd om te denken en alles op een rijtje te zetten: hij besloot ‘Thug Life’ te begraven en positiever werk te verrichten. Maar he was moeilijk voor hem om afgesloten te zijn van zijn wereld – de rapwereld. Het was niet alleen onmogelijk voor hem om teksten te schrijven in zijn cel, hij kon enkel machteloos toezien hoe andere rappers, zoals Snoop Doggy Dogg en The Notorious B.I.G. zijn plaats veroverden – in ware 2Pac-stijl! Mede door de geruchtenmolen binnen de gevangenismuren, begon Tupac Biggie Smalls, Puff Daddy, Andre Harell en zelfs zijn goede vriend Stretch – die bij hem was die dag – van verregaande betrokkenheid bij de brutale overval van het jaar voordien te verdenken. Biggie, Puffy en Harrell hebben de aantijgingen altijd ontkend en precies een jaar na de schietpartij werd Stretch vermoord teruggevonden… Nog in de gevangenis trouwde Tupac met zijn goede vriendin Keisha Morris, een huwelijk dat later werd geannuleerd.

All eyes on him

Vanaf dat iemand je koopt, bezitten ze je.

Na bijna 8 maanden van zijn straf te hebben uitgezeten, werd Tupac vrijgelaten nadat Death Row Records C.E.O. Marion ‘Suge’ Knight een borgsom van 1,4 miljoen dollar betaalde. Als voorwaarde ondertekende Tupac een deal van 3 albums bij de platenmaatschappij van onder andere Dr. Dre en Snoop Doggy Dogg. Zijn moeder zou later op deze gebeurtenis terugblikken: “Ik denk niet dat hij een keuze had. En ik ben ervan overtuigd dat hij, gezien de omstandigheden, hij ook wist dat er geen andere keuze was.” Onmiddelijk na zijn vrijlating begon Tupac zijn schuld af te lossen door non-stop te werken aan zijn populairste (en meest commerciële) plaat. Raps eerste dubbel album, “All Eyez On Me” (1996, Death Row), bracht Tupac terug waar hij thuishoorde: aan de top van de hitlijsten. De plaat werd een klassieker dankzij de combinatie van Dr. Dre’s en vooral Johnny J’s beats en Tupacs tekstuele talent. Een andere troef waren de vele gastartiesten, waaronder Snoop Doggy Dogg (“2 of Amerikkaz Most Wanted”), George Clinton (“Can’t C Me”) en natuurlijk Dr. Dre (“California Love”). De CD bevat ook het controversiële “How Do U Want It” – een single die als B-kantje het beruchte “Hit ’em Up” had, een stevige battle/diss song aan het adres van onder meer Bad Boy Entertainment en het perfecte voorbeeld van de (commerciële) oorlog tussen de oost- en westkust.

Een aangekondigd einde

Tupac Shakur

Op 7 september 1996, na een boksduel tussen Mike Tyson en Bruce Seldon in Las Vegas, Nevada, wordt Tupac weer neergeschoten. Dit keer slagen de daders wel in hun opzet: een week later, op vrijdag 13 september 1996, om 16:03 wordt Tupac officieel dood verklaard. Hij werd slechts 25.

Meer dan 10 jaar na die fatale septemberavond leeft Tupacs geest verder in de muziek die nog steeds wordt uitgebracht en in de onvoorwaardelijke liefde van fans over de hele wereld. Sinds zijn dood werden een tiental nieuwe, officiële albums gereleaset, net als nog 3 films waarin Tupac meespeelde. Honderden webpagina’s werden op het internet geplaatst om zijn verhaal te vertellen. Of je hem nu graag hebt of niet: Tupacs (korte) passage op aarde ging niet onopgemerkt voorbij. Hij drukte niet alleen zijn stempel op de rapindustrie, maar hij beïnvloedde ook tal van levens…

Terug naar boven

.-. © Copyright 2003–2017 tupac.be :: I am Web Developer .-.

Sitemap

Deze Site

  1. Home
  2. Over Tupac.be
  3. Links
  4. Sitemap

Zijn Leven

  1. Biografie
  2. Tijdslijn
  3. Afeni
  4. Familie
  5. Beefs
  6. Schietpartij 1994
  7. Zijn dood
  8. Theorieën

Zijn Werk

  1. Discografie
  2. Gedichten
  3. Filmografie
  4. Bedrijven
  5. Groepen

Multimedia

  1. Foto’s
  2. Nieuws

Allerlei

  1. Tatoeages
  2. Kleinere weetjes
  3. Brieven van Mutulu
  4. Thug Life-code
  5. Niccolò Machiavelli
  6. Túpac Amaru II
  7. Stop the Gunfight